Συλλογίζομαι μερικές φορές και αναρωτιέμαι.. που χάθηκαν οι άνθρωποι; Ήρθε ενα εξωγηινο σκαφος μια μερα και τους πηρε ολους μαζι και τους αντικατεστησε με αυτα τα ακαρδα και αδιαφορα υποκειμενα που θελουν να ονομαζονται ανθρωποι; Εισαι υπερβαρος σε κρινουν . Εχεις αλλη θρησκεια σε κρινουν. Εισαι ενχρωμος, παλι σε κρινουν. Εισαι ομοφυλοφιλος?Δεν εισαι φυσιολογικος! Ετσι νομιζουν. Και τι ειναι το ”φυσιολογικό”μπορει να μου εξηγησει καποιος; ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ και ΕΙΜΑΙ για ΜΕΝΑ οχι για τους αλλους! Δεν σε ενοχλω, δεν διατάραξα την ζωη σου, ΣΤΑΜΑΤΑ να εισαι αυτο το κομπλεξικο ατομο που φοβάται οτιδήποτε διαφορετικο και οτιδήποτε καινουργιο!
Ναι.. για να ακριβολογώ στο πίσω μέρος του μυαλού μου με πληγώνει αυτη τη κατάντια της ανθρωπότητας. Μπορεί για σένα να είναι ένα τίποτα για μένα όμως είναι ΚΑΤΙ. Κάτι που μέρα με την μέρα, χρόνο με το χρόνο το βλέπω όλο και πιο έντονα μπροστά μου. Οταν για παράδειγμα καποια στιγμη καποιος λιποθυμήσει στη μέση του δρόμου και χρειαστεί βοήθεια ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θα γυρίσει να βοηθησει. Γιατί ΚΑΝΕΙΣ δεν νοιάζεται. Έτσι είμαστε οι ανθρωποι!!
ΛΥΠΑΜΑΙ..

 

Γράφει η Μιχαέλα,
επισκέπτρια της σελίδας.

Print Friendly, PDF & Email

Κάντε το σχόλιό σας

Το e-mail σας δεν θα δημοσιευτεί