Κινηματογράφος, σινεμά ,ταινία ,βίντεο ακόμη και DVD δεν έχει σημασία. Η ουσία του κινηματογράφου ξέρει να κρυφτεί στην ψυχή του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά. Ποιος δεν έχει νιώσει την παρουσία του δολοφόνου του Ψυχώ να σε περιμένει με το μαχαίρι πίσω από την κουρτίνα του μπάνιου ή δεν έχει αισθανθεί Ρόκι Μπαλμπόα όταν προπονείτε σκληρά. Αυτά και άλλα πολλά έχουν αφήσει το στίγμα τους στην ζωή κάθε θεατή. Γι αυτό τον λόγο ο κινηματογράφος προσφέρει, μαθαίνει, ψυχαγωγεί, δημιουργεί, καθηλώνει.
Ως νέοι παρακολουθούμαι ταινίες. Συνήθως κατεβασμένες. ‘’Μα φυσικά και δεν θα πάω στο σινεμά ενώ μπορώ σε λίγα δευτερόλεπτα και εντελώς δωρεάν να έχω όποια ταινία επιθυμώ΄’’… θα λέγαμε. Πάντα ως γνήσιοι και ατόφιοι ‘’ελληνάρες’’ φοιτητές εννοείται πως το προτιμούμε. Ίσως η νοοτροπία του έλληνα στο εύκολο , ίσως η οικονομική κρίση ,ίσως η ανάπτυξη της τεχνολογίας, ίσως η πιθανή τεμπελιά που θα έχει κυριεύσει το νέο εκείνη την στιγμή , τον οδηγούν σε αυτή την λύση. Ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει με τον δικό του τρόπο, όμως το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Σχεδόν άδειοι κινηματογράφοι.
Εντάξει δεν εννοώ και να πηγαίνεις κάθε φορά σινεμά που θέλεις να δεις μια ταινία. Αλλά η αναμονή πριν την ταινία , τα ποπ κορν , η παρέα, η προσήλωση σου στο πανί καθ’όλη την διάρκεια της ταινίας , η προσπάθεια να ερμηνεύσεις ανεξήγητα γεγονότα , η ταύτιση που δημιουργείται ανάμεσα σε εσένα και τον ηθοποιό, καθιστούν τον κινηματογράφο αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής ενός νέου που αγαπάει το σινεμά. Ακόμη και το συμπέρασμα της ταινίας που ο σεναριογράφος θα σε αφήσει εσύ ο ίδιος να το βγάλεις με τον δικό σου μοναδικό τρόπο δίνει στον κινηματογράφο την μαγεία και την αξία που αρμόζει,ώστε να υπηρετήσει την τέχνη που εκπροσωπεί.
Η ύπαρξη επίσης του θερινού σινεμά είναι το πιο κατάλληλο μέρος για έναν νέο σινεφίλ την εποχή του καλοκαιριού. Η ατμόσφαιρα ,οι μυρωδιές, ο ανοιχτός χώρος, οι καρέκλες του σκηνοθέτη , ο προβολέας που ‘’ανυπομονεί’’ να δώσει εικόνα στο πανί, τα ποπ κορν σε συνδυασμό με το παγωτό δίνουν ακριβώς αυτό που ονομάζουμε θερινό σινεμά. Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μην συνδυάζει το καλοκαίρι με μια ωραία ταινία στο μέρος αυτό.
Αυτά και άλλα πολλά νομίζω ότι δίνουν στον κινηματογράφο αυτά ακριβώς που αναζητά ένας νέος. Διασκέδαση , ψυχαγωγία , γέλιο , έντονα συναισθήματα ,καλή παρέα , εποικοδομητικές συζητήσεις. Ας απολαύσουμε λοιπόν το σινεμά με τον καλύτερο τρόπο που μπορούμε. Όπως έλεγε ο Ζαν Λικ Κοντάρ , ο κινηματογράφος δεν είναι μια τέχνη που κινηματογραφεί τη ζωή : ο κινηματογράφος είναι μεταξύ της ζωής και της τέχνης.

Ο κινηματογράφος και παίρνει από τη ζωή και δίνει σε αυτή.

 

Γράφει ο Νίκος Πιχτράκης,
επισκέπτης της σελίδας.

Print Friendly, PDF & Email

Κάντε το σχόλιό σας

Το e-mail σας δεν θα δημοσιευτεί