Οι τούρκικες σειρές και η επιτυχία τους

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αντιληπτό από τους τηλεθεατές της ελληνικής τηλεόρασης το γεγονός της αύξησης των τούρκικων τηλεοπτικών σειρών που προβάλλονται σε αυτήν. Παρά την φανατική προτίμηση πολλών ανθρώπων σχετικά με τις σειρές της γειτονικής χώρας, εξακολουθούν ακόμα να υπάρχουν άτομα που όχι μόνο είναι εναντίον στην προβολή αυτών των σειρών αλλά υποστηρίζουν και αυτή την επιλογή τους με επιχειρήματα που αφορούν την μακροχρόνια «διαμάχη» ανάμεσα στους δυο λαούς καθώς και το ποιόν τους το οποίο θεωρούν ακατάλληλο ή εντελώς διαφορετικό με αυτό των ελληνικών σειρών.

Οι τούρκικες σειρές έκαναν το τηλεοπτικό ντεμπούτο τους στην χώρα μας με το “Yapanci Damat” , γνωστό σε εμάς ως «Τα σύνορα της αγάπης» το 2005, μια σειρά που αγαπήθηκε αρκετά καθώς αφορούσε τον έρωτα ανάμεσα σε έναν Έλληνα και μια Τουρκάλα και τα προβλήματα που δημιουργούνται στη σχέση τους εξαιτίας των συγγενών τους. Τι πιο επίκαιρο άλλωστε; Μετά την επιτυχία αυτής της κωμικής σειράς, ακολούθησαν και πολλές άλλες. Τι είναι όμως αυτό που κάνει τις τούρκικες σειρές τόσο αγαπητές στο ελληνικό κοινό;

Η προαναφερθείσα σειρά αγαπήθηκε τόσο για το κωμικό όσο και για το δραματικό της χαρακτήρα. Έκανε τον κόσμο να πιστέψει πως παρά τις διαφορές που χώριζαν τις οικογένειες όπως χώρα, θρησκεία, ήθη, έθιμα κλπ το ζευγάρι απέδειξε τον έρωτα του και κατάφεραν να είναι μαζί. Παρουσίασαν δηλαδή ένα σενάριο τόσο ρεαλιστικό.
Οι επόμενες σειρές που ακολούθησαν έκαναν θραύση καθώς καθήλωσαν τους Έλληνες και τους έκαναν να προτιμούν πια συστηματικά να βλέπουν αυτές τις σειρές που προβάλλονταν στην ελληνική τηλεόραση, όπως Χίλιες και μια νύχτες, Ασημένια φεγγάρια, Πειρασμός, Εζελ, Έρωτας και τιμωρία, Φατμαγκιούλ, Προδοσία, Διαμάντια και έρωτας και με τα τελευταία και καλύτερα και πιο αγαπητά (κατά τη γνώμη μου) Kara Sevda και Kiralik Ask. Πρόκειται για σειρές που βασικό θέμα τους είναι ο έρωτας και το τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για χάρη του. Τα ζευγάρια σε όλα τα έργα αντιμετωπίζουν εμπόδια από τα πιο απλά μέχρι και τα πιο δύσκολα.

Όπως η απόρριψη του ενός από την οικογένεια του άλλου λόγω κοινωνικών και οικονομικών διαφορών αλλά και η ύπαρξη ύπουλων και κακών ανθρώπων στην ζωή τους που για να πετύχουν αυτό που θέλουν δεν τους αφήνουν να ζήσουν όπως θέλουν. Και όμως στο τέλος με τον ένα ή τον άλλον τρόπο καταφέρνουν να είναι μαζί.
Βέβαια σε κάποια από αυτά παρατηρήθηκε πως οι Τούρκοι σεναριογράφοι είχαν την τάση να τελειώνουν το έργο τους με τέλος που δεν ήταν επιθυμητό από τους τηλεθεατές.

Όμως στην ζωή δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι καλό τέλος στη ζωής του και σίγουρα δεν τους πηγαίνουν τα πράγματα πάντα όπως αυτοί θέλουν. Κάτι ακόμα που δείχνουν είναι πως δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα στην ζωή του ανθρώπου από το να συναντήσει τον ένα και μοναδικό του έρωτα και να θυσιάζει τα πάντα για να είναι μαζί του. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει να θυσιάσει την οικογένεια του ή και την ίδια του τη ζωή. Τι πιο ωραίο από την αγάπη; Οπότε οι σειρές αυτές κάθε άλλο παρά ρεαλιστικές είναι. Απλώς μερικές φορές το σενάριο επεκτείνεται με την φαντασία του σεναριογράφου κάνοντας εμάς τους τηλεθεατές να ονειρευόμαστε αλλά και να απορούμε αν αυτά συμβαίνουν και στην πραγματικότητα.

Να πούμε και την αλήθεια όμως, οι σειρές αυτές άρχισαν να προβάλλονται στην Ελλάδα σε μια περίοδο που οι ελληνικές σειρές είτε ακυρώνονται είτε δεν ολοκληρώνονταν και γενικά ο Έλληνας είχε καιρό να δει μια πετυχημένη τηλεοπτική σειρά. Εκεί βρήκαν έδαφος οι «γείτονες».

Τέλος, προτείνω σε όποιον αγαπάει τις ρομαντικές και δραματικές σειρές αλλά ακόμα καλύτερα τις πετυχημένες να αρχίζει να τις παρακολουθεί. Ζούμε στο 2017, δεν χρειάζεται να «τρέφουμε» αποστροφή σε οτιδήποτε τούρκικο πλέον. Οι σειρές αυτές εμένα προσωπικά με έκαναν να αρχίσω να ονειρεύομαι έναν κόσμο καλύτερο όπου ο κάθε άνθρωπος είναι αποδεκτός και δεν υπάρχουν διαφορές να χωρίζουν τους λαούς και φυσικά ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα στον έρωτα, στην αγάπη, στην ευτυχία.

Γράφει η Ειρήνη,
επισκέπτρια της σελίδας.

Print Friendly, PDF & Email

Κάντε το σχόλιό σας

Το e-mail σας δεν θα δημοσιευτεί