Με αγαπάς;  Δύο μικρές λέξεις, πόσο μεγάλη αγωνία! Και βράδια χωρίς ύπνο και δάκρυα στο μαξιλάρι.  Πόση λαχτάρα και καημός, πόσες σκέψεις και ταχυκαρδία. Με αγαπάς;

Με αγαπάς; Και μαργαρίτες μαδημένες παντού, περιοδικά που προσπαθούν να μας συμβουλεύσουν για το πώς μπορούμε να ‘’κατακτήσουμε’’ κάποιον, ώρες ατελείωτες μπροστά από έναν καθρέφτη με αγωνία να γίνουμε όμορφοι, να βρούμε τη θετική απάντηση σε αυτές τις δύο πολυπόθητες λεξούλες: ‘’με αγαπάς;’’

Και όμως ,όποια απάντηση και να πάρουμε από εκείνον που αγαπάμε, είμαστε ήδη ευλογημένοι απλά και μόνο επειδή αγαπήσαμε. Γιατί η ζωή για αυτό αξίζει, για την αγάπη.

Είμαστε ευλογημένοι και μόνο που αγαπήσαμε, που νοιώσαμε την καρδιά μας να χτυπάει δυνατά και που προσπαθήσαμε με όλη μας τη δύναμη να αγκαλιάσουμε έναν άνθρωπο, μεταγγίζοντάς του όλη μας την αγάπη. Ας μην είναι και δικό μας πρόβλημα το αν αυτό που δώσαμε εκτιμήθηκε ή όχι.

Είμαστε ευλογημένοι γιατί η αγάπη είναι αυτή που στο τέλος μένει. Και αν αγαπήσαμε βαθιά και αληθινά κάποιον, αν πονέσαμε, αν πικραθήκαμε, αν χαρήκαμε και πάλι κερδισμένοι βγήκαμε. Γιατί ζήσαμε χωρίς να φοβόμαστε να ρισκάρουμε επειδή μπορεί να πληγωθούμε.

Με αγαπάς;

Print Friendly, PDF & Email

Κάντε το σχόλιό σας

Το e-mail σας δεν θα δημοσιευτεί